« ملوكان زمانه را پيش ايشان قدم نيست . . . » « 1 » « چون يقين از وجود نور حق گيرند ، ادلّتهاء شواهد انسانى بعد از آن به هيچ برنگيرند . » « 2 » در تركيبات وصفى - كه صفت و موصوف هر دو عربى باشد - صفت را با موصوف تطبيق داده : « مهيّج شهوات مذمومه شود . » « 3 » « اما آنچه طبيعى است ، كه از لطافت عناصر اربعه است . . . » « 4 » « . . . از آن محل اخلاق مذمومه نشايد . » « 5 » ولى در غير تركيبات مشهور ، بسياق فارسى صفت را با موصوف مطابقه نمىدهد : « محبّت انسانى از صفات ربّانى و جاذبهء ارواح مؤمنان شد ، از معادن طبايع انسانى بجهان جاودانى ، تا در عين مشاهده بحسن صفت كمال معرفت يابد . » « 6 » بسيارى از اسمهاى عربى را بسياق فارسى جمع مىبندد : « چون محبت خاص از جلال ذات . . . در ممكنات عقول روحانيان عباد صبغ عشق در جان جان زد . . . » « 7 » « در فضيلت آن بر محبّان خويش . . . » « 8 » « . . . محبت انسانى از صفات ربّانى و جاذبهء ارواح مؤمنان شد . . . » « 9 »

--> ( 1 ) - ص 53 . ( 2 ) - ص 122 . ( 3 ) - ص 15 . ( 4 ) - ص 16 . ( 5 ) - ص 31 . ( 6 ) - ص 19 . ( 7 ) - ص 18 . ( 8 ) - ايضا . ( 9 ) - ص 19 .